Na driekwart jaar plannen, regelen, aftellen en drie dagen intense stress/extase (waarvan in de laatste 3 uur dingen verrassend veel dingen gedaan zijn die nog niet op het to-do lijstje stonden, de moeder aller to-do lijstjes nb) kwamen we na een nachtelijke massaaaaage van 1 euro voor ons hotel weer een beetje tot rust. De vraag 'wat doen we hiermee' hoeven we onszelf voorlopig niet meer te stellen. Ik begreep opeens ook beter waarom niet iedereen besluit om zijn huis te verhuren, zich uitschrijft uit Nederland en al zijn bezittingen beperkt tot 1 koffer. Maar goed, het is dus te doen. Je kunt eigenlijk alles doen (lees uitsmeren) in de tijd die je er zelf voor stelt (het Parkinson principe). Wij hadden de allerlaatste minuut op de dag van vertrek keihard nodig voor de laatste essentiele dingen. Daardoor miste we net niet de bus voor de aansluiting met de trein naar Dusseldorf en vervolgens het vliegtuig naar Abu Dhabi.

Het is alsof we nooit zijn weggeweest. De chaotische Kao San road in Bangkok is opeens heel vertrouwd. Straatventers die me normaal zouden irriteren (SUIT SIR!?! | YES MASSAAAGE | YOU LIKE??) lachte ik vriendelijk toe. Misschien komt het wel omdat we alles precies zo achtergelaten hebben als we wilden en onderweg in de taxi naar Bangkok te horen kregen dat we 3 biedingen hadden van huurders op het appartement. De volgende dag konden we ons geluk weer niet op, want het was Lucky Buddha day.Alleen die dag mocht je bidden (3x) voor de Lucky Buddha, voor extra...juist. Althans, volgens een vriendelijke man die ons dat wijs maakte nadat wij hem vroegen naar de Big standing buddha. Hij hield een tuk-tuk aan en las hem het hele plan voor wat hij voor ons had bedacht. Een ritje langs 3 tempels waar we al heen wilden en een iets van een groothandel wat ons wel grappig leek om een keer te zien. We hadden helemaal niet door dat dit een veelgebruikte scam was om toeristen af te zetten bij winkels voor commissie die de tuktuk chaufeur krijgt. De lucky buddha leek ons ook al wat gewoontjes....maar we voelden ons natuurlijk maar wat lucky door deze unieke ervaring. Het ritje van al met al een uur kostte ons uiteindelijk maar 20 cent. Who's scamming who?

Anywho, het Rambrutti Village hotel van 20 euro per dag was eigenlijk boven-budget (30 eu) maar alleen het zwembad op het dak alleen al was dit meer dan waard. De Rambruttri straat is een kleine oase in de stad, naast een enorm tempelcomplex. We durven te zeggen dat dit de leukste straat van de stad is en het hotel heeft zeker de beste prijs/kwaliteit verhouding. Voor de deur heb je keuze uit prima ontbijt/lunch/diner van rond de 1 of 2 euro en nog lekker ook! Na een leuke fietstocht door Chinatown (RIP Co van Kessel) besloten we dat het mooi geweest was, we moesten verder. We gingen met de trein naar het zuiden, dat was het plan. Maar in het smalle stuk land tussen Bangkok en de eilanden is niet zo heel veel te beleven. Heleen had een farm-stay gevonden bij Pechaburi, op 3,5 uur van Bangkok. De trein was nog comfortabeler dan de 1e klas van de NS en de uren vlogen voorbij. Het is sowieso heel aangenaam reizen door het regenseizoen. Overdag is het meestal droog en wat bewolkt met eind vd middag of s'avonds een buitje. Zeg maar zoals in Nederland maar dan lekker wam :-)

Wordt vervolgd...