Na zo\'n 3 maanden gereisd te hebben, zijn we nu gesetteld in Hanoi, de hoofdstad in het noorden van Vietnam. Het is een drukke en hectische stad, waar oversteken een activiteit op zich is: je bent blij wanneer je dit elke keer weer heelhuids hebt overleefd. Scooters, scooters en scooters, overal. En toch is dit nu voor ons een echt rustpunt. Want Hanoi is ook vrij ontwikkeld en modern en zijn er genoeg mooie dingen te zien. Maar het allerbelangrijkste voor ons is nu: we hebben hier voor z\'n 2/3 maanden een comfortabel appartement gevonden, we gaan hier een tijdje echt wonen en het reizen is voorbij.

En dat is precies wat ik (Heleen) nodig had (Jan trouwens ook, hoor). Want zoals jullie ondertussen allemaal weten ben ik in verwachting. En zwanger zijn en de levensstijl die we nu hebben, is niet altijd een ideale combinatie. Natuurlijk bevinden we ons nu in twee bevoorrechte posities: we leidden een avontuurlijk en vrij leven maar daarnaast mogen we over 4 maanden ook een nieuw leven verwelkomen (waar we trouwens super blij mee zijn!). Toch was het soms nogal afzien en heb ik me meerdere malen afgevraagd waar ik in godsnaam mee bezig was en zat ik al bijna te zoeken naar een vliegticket naar huis. Ik wilde helemaal geen avontuurlijk leven meer! (bedankt, hormonen) We hebben in India en Nepal geweldige dingen meegemaakt, maar ik moet eerlijk toegeven dat ik er niet overwegend positief op terugkijk. Misselijkheid en eten was een groot probleem (dat nu gelukkig voorbij is). Waar ik eerder Indiaas eten altijd heerlijk vond, nu kon ik het met geen mogelijkheid door mijn keel krijgen (best zonde ja). Maar het was soms ook best moeilijk om zo ver van huis te zijn, zonder je familie en vrienden in de buurt.

Als je zwanger bent wil je gewoon geen ontberingen, zoals kakkerlakken die over je hoofdkussen lopen en bij een toevallige check ook ónder je hoofdkussen blijken te zitten. Of kikkers in de badkamer. Of Indiërs die het normaal vinden om overal langs de weg plastic te verbranden, waar je onvermijdelijk de dampen van inademt. Of in overvolle, hobbelige bussen zitten. De apen voor het tralies van het raam van onze kamer (ah, dus vandáár die tralies) waren dan wel weer leuk. En die heilige olifant (Lakshmi), die elke ochtend in de rivier gewassen werd, ook. En zo waren er nog veel meer leuke dingen, maar het was toch allemaal vaak stressvol en soms ook een beetje eenzaam, ook al waren onze reisplannen al drastisch aangepast en deden we het zo rustig mogelijk aan.

Ook zaten we ermee waar we nu eigenlijk heen wilden en konden. Chiang Mai (Thailand) bleef ons trekken, omdat we daar een geweldige tijd hebben gehad. Maar daar was het eerst ‘smoke season\' (de lucht is heel rokerig door brandende velden in de omgeving) en nu ‘hot season\' (het is er zo\'n 40 graden). In India werd het uiteindelijk ook te heet en ik kon helemaal niks meer. In Nepal was het weer heerlijk, maar echt rust hadden we daar ook niet en het land is gewoon te onderontwikkeld om je er echt prettig te voelen (álles is er gaar, en vies). Dus werd het Hanoi, waar het nu ondertussen ook warm is, maar het valt nog mee. In de rest van Zuidoost Azië is het nu heel wat warmer en hier komt het nog regelmatig onder de 30 graden, al wordt het vanaf nu wel steeds warmer en is de luchtvochtigheid erg hoog.

En Hanoi is leuk! Het voelt goed om weer in een meer moderne Aziatische stad te zijn, de mensen zijn hier vriendelijk en het is aan alles te merken dat de stad zich snel ontwikkelt. Het internet is hier overal super snel (dat was ook een van de mindere dingen in India en Nepal, soms had je gewoon geen internet en regelmatig ook helemaal geen stroom) en je vind door de hele stad hippe, sfeervolle koffietentjes waar locals met dure laptops en de nieuwste telefoons zitten. Er is geen mega contrast meer tussen ons, de Westerse rijke toeristen, en de arme locals die geld van je willen (zoals in Nepal). Het voelt gelijkwaardiger en dat is veel leuker. Als we zitten te werken in ons favoriete koffie/lunchtentje, zitten we daar niet tussen alleen toeristen, maar zitten er ook Vietnamezen die daar óók de hele dag aan het werk zijn (vaak op duurdere laptops dan wij).

Hanoi is ook super veelzijdig. Wij zitten in de ‘old quarter\' waar het eigenlijk het meest hectisch is, allemaal kleine straatjes waar de scooters als gekken doorheen scheuren en waar élk gebouw een winkeltje of werkplaats is (denk: timmeren en lassen op straat). Er worden overal dingen gemaakt en de stoepen zijn overgenomen door street food eettentjes en scooter parkeerplaatsen. Deze wijk ligt vlakbij het Hoan Kiem meer, waar je de beroemde rode brug vind die naar een tempel op een eilandje in het meer leidt (Google maar eens Hanoi en klik op afbeeldingen). Rondom het hele meer is een mooie boulevard gemaakt met hier en daar plantsoenen en zelfs een gezellig terras. Aan de andere kant van dit meer vind je de Franse buurt (Vietnam is gekoloniseerd geweest) waar de wegen ineens heel breed zijn en de gebouwen statig en luxe in Franse stijl. Ook zit het er vol met leuke art galeries en tussen de ‘Made in Vietnam\' kledingwinkeltjes met namaak H&M en Zara, zie je ook hippe kledingboetiekjes die in Parijs niet zouden misstaan.

De mensen zijn super vriendelijk, op een paar niet zo betrouwbare taxichauffeurs en opdringerige verkopers in het toeristische gebied, na. Er is hier een actieve ‘Couchsurfing\' community (manier van reizen waarbij je bij een local op de bank slaapt, ipv in een hotel) ook al doen de meesten niet aan couchsurfing (wij zeker niet). Maar die Couchsurfing groep organiseert wekelijks ontzettend veel activiteiten waar zowel reizigers, expats (daar zijn er hier veel van) en vooral veel Vietnamezen op afkomen. Die Vietnamezen zijn vooral studenten of jonge mensen met een vrij goede baan die ontzettend graag hun Engels met ons willen oefenen. We zijn nu al elke week naar de vaste borrel op woensdagavond gegaan, en het is bijna een nieuwe hobby van me geworden. Zodra je er binnenkomt wordt je onthaald als een beroemdheid, iedereen wil met je praten. Soms zijn de gesprekken nogal basic doordat ze niet zo goed Engels kunnen (‘where you from?\'), maar ik heb ook al een paar keer heel leuke meer inhoudelijke gesprekken gevoerd met Vietnamezen en het valt me op dat ze heel open en eerlijk zijn en hun mening geven.

Dus dit is nu ons leven, en ook dat is best avontuurlijk al blijven we nu op dezelfde plek. We hebben een geweldig appartement in het centrum gevonden die helemaal aan mijn nesteldrang voldoet, alles is nieuw en modern (en Westers!) en we hebben de luxe van een heuse bank en een TV met allemaal Engelstalige kanalen waaronder zelfs HBO. Het is heerlijk. Jan vind het zelfs leuk om weer eigen broodjes te smeren (verse Franse baguettes van de straat, oui!) en af te wassen. En we genieten ervan bij de kleine winkeltjes boodschappen te doen en op de markt of op straat groenten en fruit kopen. We ontbijten altijd thuis en we lunchen hier ook vaak, we hebben een mini-keukentje met één elektrische kookplaat waar we eitjes op koken en we hebben een blender gekocht waarmee we gezonde smoothies maken. Avondeten maken doen we nooit, als we de deur uitlopen hebben we ruime keuze uit allerlei restaurantjes, van Vietnamese tentjes zonder Engels menu (noedelsoep!) tot meer toeristische restaurantjes waar ze ondertussen onze namen kennen en we altijd hartelijk onthaald worden.

En ook niet onbelangrijk: er is hier een fantastisch goed Frans ziekenhuis, met zelfs Franse artsen (en helaas ook Franse prijzen). Hier hebben we te horen gekregen dat we straks trotse ouders zullen worden van een zoon :-) En Hanoi is zelfs zo modern dat ik hier zwangerschapsyoga kan volgen bij een Deense vrouw die ook verloskundige is geweest, erg fijn na al die maanden ‘ontberingen\'!

Omdat ik weer wat meer tot leven ben gekomen, ben ik ook weer foto\'s gaan maken dus die volgen snel. En binnenkort krijgen we bezoek! Dus we hebben onze toeristische uitjes hier opgespaard totdat Suzanne, de nicht van Jan, hier is. We zullen dan dus ook meer kiekjes en verhalen hebben die over de bezienswaardigheden van Hanoi en omgeving gaan, en minder over werken en koffietentjes :-)