(we zijn niet meer in Cambodja maar in Laos, maar deze blog had ik eerder al geschreven!*)

We zijn nu bijna 2 weken in Cambodja en we maken hier meer mee dan we de afgelopen 2 maanden hebben gedaan in het zuiden van Thailand. Cambodja maakt veel indruk op ons beiden en vaak vinden we het hier helemaal geweldig maar soms ook helemaal niet. Wat geweldig is, zijn de mooie mensen, de mooie natuur, de zeer indrukwekkende tempels van Angkor Wat, de vriendelijkheid van de mensen ondanks dat ze zo weinig hebben.

Wat minder is, is de armoede, de corruptie en het feit dat je compleet uitgeknepen wordt als toerist waardoor reizen hier vaak duurder is dan in Thailand terwijl het een goedkoper land is. En natuurlijk de extreem gewelddadige geschiedenis hier en dat je in de krant leest dat er de vorige dag weer 6 mensen zijn omgekomen door een landmijn (die liggen er nog steeds). Maar ondanks dit alles is het een prachtig land en zeker onvergetelijk.

Angkor wat?
We zijn onze reis begonnen in Siem Reap, de basis voor elk bezoek aan de beroemde Angkor Wat tempels. Wij hebben de tempels (het zijn er meerdere in een vrij groot gebied) verkend op de fiets wat erg leuk was, maar ook behoorlijk zwaar want zó heet. Lopend door de ruïnes en de tempels waan je je in een ander tijdperk (of in de film Tomb Raider die er is opgenomen).

Van mijn vrijwilligerswerk in Thailand 2,5 jaar terug, ken ik een Cambodjaanse jongen genaamd Hak. Hak is een landmijnslachtoffer die bij het ongeluk zijn been verloren heeft, en ook zijn broer en zus. Hij komt uit een heel klein dorpje waar hij nu zijn eigen vrijwilligersproject aan het opzetten is. Het is zijn droom in de kinderen in zijn dorpje Engels te leren, want dat krijgen ze daar niet (en is wel belangrijk voor een betere toekomst). Het is een heel klein en afgelegen dorpje, bestaande uit zo'n 100 families waarvan er 5 elektriciteit hebben. De mensen leven van rijstvelden en visserij. Hak kan geen baan vinden buiten zijn dorp door zijn kunstbeen, ondanks dat hij vrij goed Engels kan. Hij is geen leraar en krijgt geen salaris, maar toch geeft hij de kinderen zo goed en kwaad als het kan Engelse les. Wanneer er vrijwilligers zijn, geeft hij samen met hen les en alleen dan heeft hij een inkomen omdat zij een bijdrage betalen. Een leraar verdient hier trouwens zo'n 50 dollar per maand. Hak heeft ons zijn dorpje laten zien wat een erg leuke en bijzondere ervaring was.

Ook zijn we met Hak naar het landmijnmuseum geweest, opgericht door een man die zo ongeveer in zijn eentje probeert alle landmijnen in Cambodja te ontmantelen. Bij het museum zit een opvang voor kinderen en het was extra bijzonder om het museum te bezoeken met Hak omdat hij daar destijds ook opgevangen is en de oprichter kent. Er is een documentaire gemaakt door CNN over deze oprichter die zelf ooit kindsoldaat was en ook landmijnen heeft moeten leggen.

Regenseizoen
Het overstroomt hier trouwens regelmatig, het is nog regenseizoen en als je eenmaal zo'n bui hier hebt meegemaakt, zal je in Nederland niet snel meer klagen als het eens regent :-) Na zo'n bui (lees: een paar zwembaden die tegelijk uit de lucht komen vallen) staat het halve plaatsje onder water. Op een gegeven moment raak je er aan gewend dat je tuktuk eerder een boot lijkt. De meeste huizen zijn daarom op heel hoge palen gebouwd.
Ook hebben we een floating village bezocht, een dorpje wat altijd onder water staat. Erg mooi om daar ook door de mangroven te varen! Ik moet er niet aan denken om zo te leven want het water zag er echt smerig uit.

Killing fields en Phnom Penh
Na Siem Reap zijn we naar de hoofdstad Phnom Penh vertrokken, en ik kan niet anders zeggen dan dat ik het een vreselijke stad vind. Het is erg mega druk, super smerig overal, veel uitlaatgassen, onveilig (je kan niet met een schoudertas over straat), veel prostitutie en op het bordje van ons hotel stond zelfs 'no child sex'.

In de stad rijden alleen maar dikke SUV's rond wat raar is in zo'n arm land. Het meest indrukwekkende was een bezoek aan de ‘killing fields', een van de vele plekken waar tijdens het Khmer Rouge regime duizenden mensen zijn vermoord. Het ligt er vol met massagraven en na een flinke monsoon (regenbui) komen er nog regelmatig botten en tanden tevoorschijn (ik vertel nu nog niet eens het ergste, maar dat is gewoon te naar om op te schrijven). Je kreeg hier een audiotour waarin we werden meegenomen naar dit vreselijke tijdperk in dit land en ondanks de narigheid was het erg interessant (wist je bijvoorbeeld dat de Red Khmer gewoon doodleuk een zetel in de VN had dankzij steun van de VS? Ze hebben meer dan 3 miljoen mensen vermoord, maar ach).

Mekong dolfijnen
En nu zijn we beland in Kratie, een klein plaatsje aan de Mekong rivier waar we verblijven op weg naar Laos. Dat het laagseizoen is, merken we duidelijk hier. Vandaag hebben we een fietstocht gemaakt met een gids die we gisteravond in het enige Westerse restaurant hier hebben ontmoet. Het werd een interessante dag, in de Mekong ligt een eiland waar we met een veerbootje naartoe gingen. De sfeer daar was erg bijzonder, zeer vriendelijke mensen en we hebben de hele dag 'hello!' terug mogen roepen naar alle kinderen. Onze gids Dara bracht ons naar een pagoda (tempel) waar een grote viering gehouden werd, en wij werden meteen heel welkom ontvangen. Er liepen veel monniken rond en eerst voelde ik me een beetje een indringer bij zo'n grote dorpsviering, maar zowel jong als oud leek het erg leuk te vinden dat wij er waren. Een paar oudere mannetjes vonden ons erg interessant en de dorpsoudste stelde ons vragen als: 'zijn de mensen in jullie land gelukkig?', 'is er in jullie land veel water?' en 'verbouwen jullie ook rijst?'. We mochten met de oudere mannen apart mee-eten (ipv in de grote ruimte met alle anderen) en ondanks dat het een boeddhistisch feest was, was er niks vegetarisch (best apart, maar in een arm land als Cambodja eten ze gewoon alles, zelfs ratten en spinnen). Een van de monniken zat zelfs gewoon te roken, maar die zag er verder wel erg verlicht uit want hij was extreem blij en hij leek echt op een boeddha. Het was er zo gezellig dat we eigenlijk niet weg wilden. De hele fietstocht ging trouwens door modderwegen waarin we steeds wanhopig op zoek waren naar een stukje harde ondergrond. Op een gegeven moment gingen we over planken die ze over de modder hadden gelegd, maar tijdens het zwaaien en 'hello!' roepen keek ik niet goed uit en kwam mijn wiel in een spleet terecht en kukelde ik voorover in de modder. De schade viel nog mee maar het was zeker niet mijn beste moment want ik was op dat moment ook al redelijk oververhit geraakt, ondanks dat het regenseizoen is ging de zon natuurlijk lekker fel schijnen tijdens onze fietstocht.

Met een Nederlands en Pools meisje die we hebben ontmoet zijn we de volgende dag 's ochtends vroeg de Mekong op gegaan om de bijna uitgestorven zoetwaterdolfijnen die hier zwemmen te spotten. Het zijn heel aparte dolfijnen met een heel stompe kop, Google maar eens ‘irrawady'. We hebben er een aantal kunnen zien tijdens een erg leuk boottochtje, toch best bijzonder want er zijn er nog maar minder dan 100 in de hele Mekong.

Omdat beelden meer zeggen dan woorden heb ik wat foto's op Facebook gezet. Met onderstaande links zouden ook niet-Facebookers de foto's moeten kunnen zien:
Beautiful Cambodia (omgeving Siem Reap en Haks dorp): http://www.facebook.com/media/set/?set=a.10151187057368281.479256.829893280&type=3
Angkor Wat: http://www.facebook.com/media/set/?set=a.10151202553248281.482426.829893280&type=1&l=9014604ce0
Cambodia countryside: http://www.facebook.com/media/set/?set=a.10151202596713281.482438.829893280&type=1&l=b13d0b1915